Krótka historia płyt kompaktowych

Krótka historia płyt kompaktowych

Kiedy spojrzymy na swoje półki z płytami CD, które mamy jeszcze zapewne od czasów liceum odczuwamy wzruszenie. To kawał historii i kawał dobrej muzyki, warto się jednak zastanowić jakie były losy tego typu płyty i kiedy ją wynaleziono.

Otóż płyta CD to produkt, który ma za zadanie przechowywanie informacji w postaci cyfrowej. Historię płyty CD otwiera, pod koniec lat 70. ubiegłego wieku, firma Philips. Historia rozpoczyna się dokładnie w 1978r., kiedy pracująca tam grupa naukowców, po wielu próbach i badaniach doszła do wniosku, że najlepszym sposobem na zapis informacji jest płyta w postaci okrągłej, zapisywana oraz odczytywana optycznie.

Konkurencja nie śpi, więc w tym samym czasie firma Sony prowadząc podobne badania zaproponowała zapis danych na krążku o średnicy 30 cm., co odpowiadało ok. 2,5 – godzinnemu nagraniu. Obie firmy podpisały porozumienie w 1979 roku. Dotyczyło ono wspólnej wymiany informacji i kontynuowania dalszego rozwoju projektu. Philips oficjalnie zaprezentował płytę kompaktową w marcu 1979 roku.

Przełomowym rokiem dla rozwoju tego typu sprzętu audio był rok 1983, gdyż pojawiły się wówczas w sprzedaży odtwarzacze CD zwane dyskofonami. Po trzech latach katalog płyt CD zawierał już 5000 pozycji.

W ostatnich latach XX wieku ludzie zaczęli generować ogromne ilości danych. Zaczęło brakować miejsca na ich przechowywanie na klasycznych nośnikach, którymi wówczas były dyskietki 3,5 cala i dyski twarde. Spowodowało to wzrost popularności płyty CD.

W latach 90. XX wieku proponowano nazwę płaskokrążek lustronumeryczny jednak termin ten się nie przyjął

Zobacz więcej na stronie : http://www.tophifi.pl/kino-domowe/amplitunery-av/yamaha-rx-v379.html

.